// docs

Perfís

Que é un perfil

Un perfil é un usuario Linux co seu /home cifrado, gardado nun disco que RedderOS chama caixa forte. A diferenza dun sistema normal, RedderOS non garda:

ningunha lista de usuarios ou perfís;
ningún hash nin verificador da frase;
ningunha cabeceira que diga que o disco está cifrado.

Sen o nome e a frase correctos, a caixa forte non se distingue de datos aleatorios. Ninguén pode saber cantos perfís hai nela, nin se hai algún.

A caixa forte

Unha caixa forte é un disco ou unha partición enteira:

Éncheo de datos aleatorios (AES-256-CTR cunha chave que se descarta no momento).
O primeiro MiB é unha zona aleatoria; os seus 32 primeiros bytes fan de sal.
O resto divídese en 8 ocos do mesmo tamaño, cada un de polo menos 32 MiB. Por iso a caixa forte necesita como mínimo 257 MB.

O número de ocos é fixo e non se garda no disco: gardalo delataría que aí hai unha caixa forte.

Como se cifra

Peza	Detalle
Derivación de chave	Argon2id: 3 pasadas, 256 MiB de memoria, 2 fíos. Chave de 64 bytes.
Entrada	A frase, cun sal que sae do sal do disco e do nome: o nome forma parte do segredo.
Cifrado	dm-crypt en modo plain, AES-XTS-512 (AES-256 en modo XTS), sen cabeceira LUKS.
Contido	Un sistema de ficheiros ext4 coa etiqueta `redderprof`, visible só despois de descifrar.
Montaxe	`/home/<nombre>` con `nodev`, `nosuid` e `noatime`.

Para abrir un perfil, o sistema deriva a chave e proba todos os ocos de todos os discos. Un oco é teu se, ao descifralo, aparece un ext4 con esa etiqueta. Próbanse sempre todos, aínda que o teu sexa o primeiro, para que o tempo de resposta non revele nada.

Ao abrilo créase na RAM un usuario con ese nome (o seu UID calcúlase a partir do nome, para que os permisos dos ficheiros coincidan en cada arranque). Ao pechalo, o usuario bórrase do sistema.

Desde a pantalla de acceso

É a forma habitual: Crear perfil… (a interface está en castelán) prepara a caixa forte se fai falla, crea o perfil e entra nel. Os pasos están en Primeiros pasos.

Desde a terminal

redder-profile necesita root. No arranque normal anon non ten sudo, así que cómpre arrincar coa entrada Administrador temporal (consulta Menú de arranque).

sudo redder-profile disks                    # discos que pueden ser bóveda
sudo redder-profile init /dev/sdb            # prepara la bóveda (BORRA el disco)
sudo redder-profile create /dev/sdb ana 5    # crea el perfil «ana» en el hueco 5
sudo redder-profile status                   # perfiles abiertos
sudo redder-profile close ana                # cierra el perfil
sudo redder-profile open ana                 # lo abre de nuevo

init pide escribir SÍ para confirmar o borrado.
create pide a frase dúas veces e unha confirmación antes de sobrescribir o oco. Se non indicas oco, escolle un ao chou.
open non pide disco: busca en todos.

A referencia completa está en Comandos.

Que discos se ofrecen

Considéranse candidatos os discos e as particións de polo menos 64 MiB nos que se pode escribir, agás o USB desde o que arrincou RedderOS e calquera imaxe ISO. Para ser caixa forte, ademais, cada un dos 8 ocos ten que ter polo menos 32 MiB.

Erros iguais a propósito

Se o nome non existe ou a frase é incorrecta, a mensaxe é a mesma: «No se ha podido abrir el perfil.» Unha mensaxe distinta revelaría se un perfil existe.

Escoller nome e frase

Nome: comeza por unha letra minúscula ou _ e ten ata 32 caracteres (minúsculas, números, - e _). anon e root están reservados.
Frase: polo menos 12 caracteres. Argon2id fai lento cada intento, pero unha frase curta ou previsible acaba caendo. Usa varias palabras ao chou que non uses en ningún outro sitio.

Se esqueces a frase, non hai recuperación: ninguén garda unha copia.

«Coñecemento cero», neste contexto

Aquí significa que quen teña o disco non aprende nada sen a frase. Non é unha proba de coñecemento cero criptográfica: iso só ten sentido ao autenticarse contra un servidor.